wijf.gifIk ben een wijf en ik heb een blog, dus niets belet mij om met deze wijvenblog mee te doen aan de wijvenweek met als dag 2: shoppen.

Er zijn er zo te lezen nog, maar shoppen is voor mij niets meer dan absolute noodzaak. Ik kan mij sinds mijn middelbare jeugd niet meer herinneren dat ik met een versleten broek vol shopgoesting een winkel ben binnengestapt, of mij met open mond heb laten overdonderen door de immense klerenaanwezigheid in de h&m. Ik heb geen verstand qua kleurencombinaties en vormcombinaties whatsoever. Pijnlijk tot die constatatie gekomen ook, dit weekend. Ik, graag wat extra centjes bijverdienend door op Pasen te gaan werken, sta in een stockverkoop kleren op te plooien en occasioneel een broek of rok aan te wijzen. Mijn klerenkast, kamerzetel en kamervloer kunnen het beamen: opplooien, kleren, en ik – dat gaat niet samen. Strijken ook niet, trouwens. Dus de kleren die ik aanheb zijn niet gestreken en niet opgeplooid, bij deze weet u dat ook. Edoch, alles voor het geld, dus daar sta ik, aan mijn grote opplooitafel, in dat immense en koude, koude magazijn. Gehuld in kleren die de mijne niet eens waren, en mij zelfs werden aangewezen door de eigenares van het spellement. Wat nogmaals de esthetische waarde van mijn kleren bewijst.

“Mevrouw (ja, ik zag er wel mevrouw uit, met die kleren, juk), kan u eens iets geven dat past bij deze broek?”. Kleur broek: bruin-grijs-olijfgroen met een roze streepje. Een roze streepje: dus daar past iets op met roze in, dacht ik zo. Dus ik duchtig zoekend naar iets rozig, wijl de dochter van de dame in kwestie die ondertussen al naarstig t-shirts aan het stapelen was, haar oogst op mijn gigantische plooitafel, net boven de broek, mikt.

“Nee, èèèèih, hoegenaamd niet!” kokhalst de dochter bijna, terwijl moeder beamend knikt van “Ma eih, echt niet he, lelijk!”. Boven de broek lag de T-shirt die ik hen juist wou gaan aanreiken.

Quod Erat Demonstrandum.

Shoppen en ik, wij gaan niet samen. Ik doe het ook echt niet graag. Tenzij tweedehandswinkels binnenslenteren. Maar ik kan gigaaaaaaaaaantisch genieten als ik iets heb gevonden, ojawel. Zo slecht is het nu ook weer niet gesteld. En mijn laatste rok is echt njam.

En zei ik al dat ik kleine benen heb? Ik heb kleine benen. Benen met broeken aan die steevast ingelegd moeten worden. En zelfs met maatje 34 vanvoor en vanachter gapen. En ik heb nog broeken van in mijn middelbareschooltijd die ik aandoe.

Quod Erat Demonstrandum kwadraat.

En als u nog meer wil lezen over mijn andere vestimentaire gewoonten: kliktekeerier

Advertenties