gggg.jpg

Het moet warm zijn op oudejaar. Liefst ook op kerstmis. Niet buiten, maar binnen. Wij vrouwen moeten onze jurkjes kunnen dragen. Mèt spaghettibandjes desnoods. Omdat we niet mooi zijn met een trui aan over ons schoon kleedje. Omdat die trui verbergt wat daaronder verscholen zit.

De mannen moeten grappig zijn, met kerstmis. Maar vooral op oudejaar ook. Ze moeten grappig zijn en vertellen, ons doen huilen van het lachen, waarna ze ons in hun armen keilen en door de kamer dansen. Ze moeten mij bubbels geven, en nog wat meer, zodat al die feestelijke belletjes tot ontploffing komen in mijn hoofd.

En de wereld voor even een grote bubbel lijkt.
Want zo is het toch weer elk jaar hetzelfde. De bubbels vloeien rijkelijk, de nootjes worden in de lucht gegooid en door onze monden opgevangen. Op ’t nieuwe jaar! De nieuwe lieven in de familie worden in het middelpunt van de aandacht geplaatst. Jammer dat dat telkens weer tegenvalt.

De dooppeter roept de hemel erbij, godallemachtig dat ik nog steeds geen…, waarop hij met zijn vlakke hand op mijn rug slaat, ik me net niet in een zouten Tuc-koek of kaasblokje verslik en mij ‘een goe lief vandejoare’ toegewenst wordt. Voor de elvendertigste keer, om eens origineel te doen. En dan zeg ik ‘merci hoor’ voor zijn centjes, schrijf als ik zin heb nog een nieuwjaarskaartje in ruil voor zijn twintig euro. Zeg nog eens merci aan de pepe en krijg een natte zoen van meme.

Het eten moet goed gepresenteerd zijn, met kerstdag. Er moet een beetje peterselie op vanboven, omdat het oog ook wat wilt. Liefst iets groen. Bieslook mag ook. De soep is weer niet zout genoeg. Pepe kapt de halve pepermolen erbij. De vol-au-vent in de videekes gedaan. En dan wordt het wachten tot het dessert op tafel komt, omdat daarna het startsignaal wordt gegeven om weg te mogen gaan. Dag, ’t was leuk, merci en tot volgend jaar. En nog een goed jaar!

Kerstavond zelf wou ik altijd al stille-nacht-zingend onder de kerstboom doorbrengen, onderwijl Gabriël die aan een kerstboomtak boven de stal hing de lucht in katapulteren. En helemaal geen jezuke is geboren hallelujah hallooo. Wel herdertjes die bij nachte in het veld lagen, waarschijnlijk glühwein drinkend om hun tocht naar Bethlehem aangenaam te maken. Maar het wordt altijd: gourmet en een cadeautje, en gaap gaap, 12 uur, tot morgen. Altijd opnieuw. Vondet een wijs cadeautje?

De enige realiteit die nog bestaat is het huis van het feest, op oudejaar. Waar we tegen elkaar botsen omdat we met teveel zijn, en er zoveel en eigenlijk ook niets wordt gezegd. Er worden plannen gemaakt voor de eerste uren van 2008, op oudjaar. Met een beetje geluk belanden we dit jaar niet in het ziekenhuis. Niet-vervulde voornemens worden weggelachen, nieuwe worden niet meer gemaakt want haha, die komen toch nooit uit.

Ge hebt uw eigen wensen, met nieuwjaar. Ge wilt die liefst niet onder woorden brengen want dan wordt de vurigheid ervan afgezwakt. Ge durft ze ook niet luidop spreken, zodat ge later niet op uw woorden gepakt wordt. Of ge wilt vergeten dat ge ze ooit gedroomd hebt, om er niet met spijt aan terug te denken als ge uw huisje tuintje en kindje hebt.

Ge weegt en wikt nogal wat af op oudjaar. Cava of champagne? Fondue of gourmet? Bob of bobette? En ge beseft dat het nogal dom is om daar lang bij stil te staan, maar ge doet het toch, want onbezonnenheid voor ge begint wordt een kater, later.

Ge loopt naar buiten om de duizenden euro’s die de lucht ingeschoten worden te zien. Beseft dat het toch maar koud is met uw nylonkousen in uw botjes. Lacht met de buren en wenst de halve straat, ook al spreekt ge er anders nooit mee, een goed jaar.

Ge denkt tien dagen op voorhand al aan de kleren die ge zult aandoen. Pakt de avond zelf dan toch maar iets normaal uit uw kast, omdat chique gekleed zijn, zelf al is het voor één dag, toch wel raar aanvoelt. Ge denkt dat het weer allemaal zo alledaags oudejaar gaat zijn. Hallo, eten, drinken, dansen, lachen. Dertien in een dozijn. Oudjaar is nooit leuker dan andere avonden waarop ge weggaat. En toch kijkt ge er naar uit, ook al weet ge dat het niet zo leuk wordt als die spontane feestjes waar ge al dansend door de zetel zakt. En ge uitglijdt op het wegschuivende tapijt, met uw ene been in bijna-spagaat en uw arm met champagneglas rechtop; gelukkig nieuwjaaaaaaaaaahgh.

En haha enzo.

Toch mijn beste wensen voor allicht.

Advertenties