Ik lag gisterenavond in mijn bed, zoals dat wel vaker gebeurt, net op het randje tussen slapen en wakker-zijn te zweven, tot ik opeens rechtop schoot en mijn ogen wijd open sperde. Ik zweer het u, dat ging zelf gepaard met een korstondige adrenalineopstoot. Met slechts één gedachte in mijn hoofd, zijnde ‘RIGOR MORTIS’. Ik weet het aan mijn verstrooide halfslapend/halfwakker toestand en was het alweer vergeten, draaide mij om en sliep weer verder. Dacht ik! tot ik daarnet bij het opschudden van mijn dekbed een papiertje deed opwaaien, dat klaarblijkelijk op mijn nachtkastje had gelegen, en waarop ik met fijn zwart stiftje bovenstaande woorden opgekrabbeld bleek te hebben. Nu, het rare was niet zozeer dat ik die woorden opgeschreven had, dat doe ik wel vaker met het idee ‘morgen eens googlen’ (want ondanks het vaag bekende wist ik de exacte betekenis er niet van), maar nu kon ik er mij helemaal niets van herinneren. Ik kan mij trouwens ook geen deftige reden geven waarom ik nu juist daar aan dacht enzo.

Daarnet googlede ik dus even om te zien wat het juist was, en kwam hier terecht. Lijkstijfheid dus?! Feit was dat ik gisterenavond inderdaad zeer koud had in mijn bed, en dat ik net voor ik ging slapen op Canvas zeer geboeid naar ‘OverLeven’ had gekeken, waarbij men zich afvroeg hoe een mens bij uiterst lage temperaturen (-30°C en meer) kon overleven. (Waarvan de conclusie, voor de geïnteresseerden, te herleiden was tot: “het zit allemaal in uwen kop”). Dat kan dus een verklaring bieden: misschien wou ik die mooie beelden van bevroren ledematen via onderbewuste wegen kanaliseren, hoewel ik vrijwel zeker weet dat ze dat niet vermeld hebben in die reportage. Lijkstijfheid dus, hellow!

(En is het trouwens niet hoogst toevallig dat de shuffleknop van mijn iTunes net bij het redigeren van deze tekst ‘Drop Dead Gorgeous’ laat afspelen. Ik dacht het niet, hé, hé?!)

(Ik heb hier trouwens ook nog zo’n papierke met ‘Julien Sauvenier’ op, iemand?)

Advertenties