“K, gij spreekt soms zo in academische termen.” … zei S. mij woensdag. “Ge hebt al twee keer ambigu gebruikt: de ene keer had ge een ambigu gevoel en de tweede keer was het een ambigue situatie. Ge gebruikt desalniettemin, ge gebruikt dichotomie en ik weet niet eens wat dat betekent, verder ook nog ware het niet dat, niettegenstaande en nu zegde compositorisch gezien.”

Gisteren hoorde ik dan weer van zus dat mijn voorlopige thesis totaal niet leesbaar is omdat mijn woordkeuze te moeilijk is. Ik steek het op de schuld van de papers, de thesis en de boeken waar mijn neus elke dag weer tussen zit. En eigenlijk vind ik dat stiekem wel wijs, zo wat proffentalk uit uw mouw schudden.

Excuseert u mij nu, moet nog wat historische componenten van de rooms-katholieke socialisatieprocessen gaan omschrijven, en er een spatiale variant in verwerken. Amen

Advertenties