leiebocht_astene.jpg

Zo zaten we daar, zij en ik, met grassprieten tussen onze blote tenen en een handdoek onder ons kont, te genieten van de warme zonnestralen die weerkaatsten op de Leie. Daar in die hoek, op die plek, waar al veel verborgen kantjes, hoekjes af, knagende twijfels en omhelsmomenten elkaar afgewisseld hebben. Tussen de koetjes praten we over kalfjes en meer van dat. Zij had aardbei-sinaasappel-shake bij en ik krakelingen. Fietsers reden het koepoortje voorbij en zwaaiden. De wind door de haren en een lach op de mond. Het was niets en toch zo hartverwarmend.

Advertenties