Ik denk dat ik nog nooit zoveel gezien heb van Murcia als deze week. Van de Sierra de Espuña met zijn hoge toppen en ijskoude wind tot prachtige natuurgebieden aan zee tot verborgen haventjes, Semana Santa – processies en fantastische uitzichten.. Sorpresas voor de deur van je ex-kot en van dat van je beste vrienden daar. Een bed voor je klaar in twee minuten. En thee met hopen. Steeds leuk om te weten dat je daar je eigen leventje hebt, maanden weg kan zijn en heel vanzelfsprekend opeens weer voor de deur kan staan, terugkomen zonder dat die banden met de mensen daar veranderd zijn, een gedekte tafel voor je, nog steeds dezelfde hartelijkheid. Dat het daar toch allemaal niet zo’n droom leek als het me achteraf scheen te zijn. Dat het zelfs heel reëel is opeens, zo dichtbij met zo’n vliegtuig. De ochtend nog een traantje laten om weer weg te gaan en dezelfde avond weer je eigen bed in. We hebben internet en postbussen tussen ons in en hebben de Gentse feesten om naar uit te kijken. We hebben een Trier-Lille-Leuven-Genttrip en een ryanairvlucht vanuit Frankfurt naar Murcia terug. We hebben daar nog steeds dezelfde cafés met dezelfde mensen erachter en ervoor, dezelfde boodschappen op de keuken-en badkamermuren geschreven. We hebben Belgische paaseieren daar en hebben zonnebloempitten mee naar hier. België is een stukje in Spanje en Spanje een stukje in in België. Uitgaan in Cartagena tot 7 uur ’s ochtends, dansen op de complete onversneden toomanydj’s- cd en lachen met de DJ die zogezegd het beste van zichzelf geeft (pas op van Belgen in Spanje). Knipogen naar diezelfde DJ, je duim de lucht in, blijven dansen en zien dat het zo goed is. En dan naar het huis van je vriendin lopen terwijl de eerste zonnestralen alles in een lichtoranje gloed zetten.. Qué bien la vida! Cuando algo vale, lo sucede…. Jodida, pero contenta.

Advertenties