Soms wilt ge iets écht niet, en doet ge het toch. Het is sterker dan uzelf, het floept eruit. Ge doet het toch. Impulsief. Ge doet het. En dan, ge hebt het nog maar net gezegd/gedaan/voorgesteld en ge weet al dat het een blunder is. Iets wat ge zelf niet wou, maar het toch wel gedaan hebt.

Bijvoorbeeld uw koeken delen terwijl ge die eigenlijk voor u wilt.. maar de anderen ziet kijken, of zelfs hoort vragen en niet kunnen weigeren.

Of mensen uitnodigen om bij u te komen, omdat zij dat altijd bij u doen, maar gij hen eigenlijk niet wilt uitnodigen.

En als ge dat hebt gedaan, dan voelt ge u slecht, zit ge heeltijd te vloeken op uzelf, maar veranderen: dat lukt meestal niet meer.

T zou gemakkelijk zijn moest ge de laatste vijf minuten kunnen bewerken, duwen op dat ‘ongedaan maken’ knopke, en terug naar waar ge waart enkele ogenblikken daarvoor, zonder dat het iets uitmaakt. En ge iets nieuws zegt, doet zonder dat het verschil maakt. Of beter nog, ‘refresh’… hele dagen om opnieuw te beleven.

Advertenties