In een tijd waar de meeste weblogs geen nieuws meer onder de zon produceren en je ’t gevoel hebt dat de writersblock en dito burn-out zich solidair met het weer en de wereld-zonder-doelen laten gevoelen in dit halfanonieme medium, en men rond de oren geslaan wordt met nieuw blogmanna waarvan de een al zoeter is dan de ander (leve desem) zeg ik: hierzie, ik doe ook weer mee. Et voila, voor u allen en vooral voor mezelf, een nieuw weblog, en een nieuwe start. Ge moet hem zelf maar ontdekken en zo af en toe eens uw oog laten vallen op wat ik schrijf, alhier, want de ander zal een langzame uithongeringsdood sterven daar ik dat bloggergedoe beu ben en ik bovendien helemaal niet html kan werken. Een nieuwe blog zeg ik u, anders dan de vorige, en dus niet langer meer psychedelisch en uitzichtloos analyseren over hoe je je voelt op welk moment en waar dat aan te wijten valt (trap waar ik de laatste vier maanden toch in vervallen ben, het maakt het lezen er niet aantrekkelijker op). Evenmin wil ik uzelf en uw medemensen trakteren op triviale ‘zegt u het eens want dan krijg ik meer comments’onderwerpen. En dus zeg ik u, hier zult ge’t mee moeten doen: mijn leven in al zijn alledaagsheid, beschreven op zo’n manier dat u er ook wat aan heeft – of toch op zijn minst uw interesse wekt. Gaat nu allen heen in vreugde.

Advertenties