één april
april 1, 2008
Het duurde meestal 5 minuten eer we ons serieus konden houden. Dan nam de meest serieuze de telefoon en vormde het nummer van mr. Pannecoucke, wachtte tot de telefoon werd opgenomen, en dan. “met Pannecoucke”. “Hallo Pannecoucke, met Wafel hier. Wil je de bruine suiker eens doorgeven?”
Haa…. 1 April…
pret verzekerd
Zou ik… zou ik niet…
1 april of niet, in onze straat woonden vroeger een menheer en mevrouw Pannekoek.
Best wel funny. Doet me een beetje aan de woensdagmiddag denken op StuBru van enkele jaren terug. Twee uur aan een stuk dergelijke humor en allemaal dankzij Cuisine X.
Bij ons het nog stommer. Zo allé beavis and butthead. Ons slachtoffers waren de “neukermansen” en “naaktgeborens”. Alsof die mensen nog niet genoeg afzien, moesten zij nog het onnozel gehinnegap van een paar prille tieners aanhoren.
En iedere woensdagnamiddag dat ons moeder niet thuis was, was het 1 april vrees ik…
For your interest: ik leef opnieuw.
Geen aprilgrap.