Reacties op: Meetsysteem http://qahwa.wordpress.com/2007/03/21/meetsysteem/ Tussen de woorden... Tue, 19 May 2009 16:07:56 +0000 http://wordpress.com/ hourly 1 Door: aalstblogt http://qahwa.wordpress.com/2007/03/21/meetsysteem/#comment-49 aalstblogt Thu, 22 Mar 2007 07:44:03 +0000 http://qahwa.wordpress.com/2007/03/21/meetsysteem/#comment-49 Ik ben dol op vreemde, intrigerende briefjes in bibliotheekboeken. Of vergeten boodschappenlijstjes in winkelkarretjes. ALs ik "I love the world" van new model army hoor moet ik steeds denken aan het einde van mijn eerste zit. Ik heb dat liedje toen 35keer op repeat gedraaid. Ik ben dol op vreemde, intrigerende briefjes in bibliotheekboeken. Of vergeten boodschappenlijstjes in winkelkarretjes.

ALs ik “I love the world” van new model army hoor moet ik steeds denken aan het einde van mijn eerste zit. Ik heb dat liedje toen 35keer op repeat gedraaid.

]]> Door: Koen http://qahwa.wordpress.com/2007/03/21/meetsysteem/#comment-48 Koen Wed, 21 Mar 2007 22:20:59 +0000 http://qahwa.wordpress.com/2007/03/21/meetsysteem/#comment-48 Dhr. Konijn, Piet voor de vrienden, had wellicht dit boek cadeau gedaan Bruno, Bruno voor de vrienden, om het onder zijn tafelpoot te placeren, teneinde zijn salontafeltje eindelijk tekenen van stabiliteit zou kunnen vertonen. Want dat salontafeltje had namelijk nog 'den groten oorlog' meegemaakt en heeft een deeltje van een zijner tafelpoten moeten opofferen voor het vaderland. Waardoor het nogal onstabiel voor de dag kwam. En aangezien dat boek de perfecte dikte had om dit euvel op te lossen, heeft dhr. Konijn dit boek cadeau gedaan aan Bruno. Uiteraard bestaat er ook nog een verklaring voor het feit dat dit boek nu niet meer onder het salontafeltje van Bruno ligt, maar dat is voor een andere keer. Nu is het tijd om onder de wol te kruipen (eigenlijk niet, maar dat zijn details). Oh en dat van die flashbacks heb ik af en toe ook wel, hetzelfde met geuren trouwens. Dhr. Konijn, Piet voor de vrienden, had wellicht dit boek cadeau gedaan Bruno, Bruno voor de vrienden, om het onder zijn tafelpoot te placeren, teneinde zijn salontafeltje eindelijk tekenen van stabiliteit zou kunnen vertonen. Want dat salontafeltje had namelijk nog ‘den groten oorlog’ meegemaakt en heeft een deeltje van een zijner tafelpoten moeten opofferen voor het vaderland. Waardoor het nogal onstabiel voor de dag kwam. En aangezien dat boek de perfecte dikte had om dit euvel op te lossen, heeft dhr. Konijn dit boek cadeau gedaan aan Bruno.

Uiteraard bestaat er ook nog een verklaring voor het feit dat dit boek nu niet meer onder het salontafeltje van Bruno ligt, maar dat is voor een andere keer. Nu is het tijd om onder de wol te kruipen (eigenlijk niet, maar dat zijn details).

Oh en dat van die flashbacks heb ik af en toe ook wel, hetzelfde met geuren trouwens.

]]>